این روزها خیلی ها حس می کنند دنیا دارد با سرعت به سمت بحران های بزرگ می رود؛ از تخریب محیط زیست گرفته تا نابرابری و سلطه سرمایه داری مالی. «ثروت مشترک: بدیلی فراسوی سرمایه» نوشته آنتونیو نگری (با همراهی مایکل هارت) دقیقاً وسط همین بحث ها می ایستد و می گوید اگر وضع موجود را «طبیعی» و تغییرناپذیر بدانیم، عملاً راه نجات را به روی خودمان می بندیم. نویسنده ها تلاش می کنند نشان بدهند مقاومت و امکان تغییر هنوز زنده است و می شود جور دیگری آینده را تصور کرد.
ایده اصلی کتاب این است که نباید همه چیز را فقط بین دو گزینه «خصوصی» یا «دولتی» گیر بیندازیم. آن ها از چیزی حرف می زنند که اسمش را «امر مشترک» می گذارند: منابع، توانایی ها، دانش و شکل های همکاری جمعی که می تواند پایه یک زندگی دموکراتیک تر و نوعی خودحکومتی باشد. در زمانی که خصوصی سازی و مصرف گرایی خیلی چیزها را می بلعد، «ثروت مشترک» می خواهد یک بدیل واقعی معرفی کند؛ بدیلی برای بیرون آمدن از بن بست جهان نولیبرال و ساختن امکان های بهتر، حتی وقتی شرایط شبیه جهنم به نظر می رسد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.