کتاب «آگاهی و تجربه شهری» از دیوید هاروی با نگاه ماتریالیسم تاریخی سراغ این سوال می رود که شهر فقط یک جای فیزیکی برای زندگی است یا روی طرز فکر و سبک زندگی ما هم اثر می گذارد. هاروی نشان می دهد در شهرنشینی سرمایه داری، تغییر فقط در خیابان و ساختمان نیست؛ کم کم روابط اجتماعی، فرهنگ روزمره و حتی برداشت ما از زمان و مکان هم شکل تازه ای پیدا می کند. این کتاب را می شود ادامه و مکمل بحث های او در «شهری شدن سرمایه» دانست، با این تفاوت که اینجا بیشتر روی تجربه زیسته مردم در شهر و ساخته شدن آگاهی شهری تمرکز دارد.
بخش مهمی از کتاب به پاریس قرن نوزدهم و بازسازی های بزرگ دوران بارون هوسمان برمی گردد؛ جایی که خیابان های پهن، زیرساخت های جدید و نظم تازه شهری، فقط پروژه عمرانی نبود و در عمل راهی برای جمع کردن بحران انباشت سرمایه هم محسوب می شد. هاروی توضیح می دهد وقتی فضا تبدیل به کالا می شود، محله و همسایگی جای خودش را به رابطه های پولی و مصرفی می دهد، فاصله کار و خانه بیشتر می شود و شهر کم کم شبیه صحنه ای برای نمایش و مصرف به چشم می آید. از نگاه او، درگیری های سیاسی مثل کمون پاریس هم نشان می دهند مبارزه طبقاتی فقط در کارخانه نیست؛ دعوا بر سر کنترل فضا و حق مردم برای تصمیم گرفتن درباره شهرشان هم هست، همان چیزی که بعدها با عنوان «حق به شهر» مطرح می شود.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.