5
ساعت
:
37
دقیقه
:
41
ثانیه
کتاب «آزادی: یک کودک و یک کشور در پایان تاریخ» نوشته لیا اوپی (استاد علوم سیاسی مدرسه اقتصاد لندن) قصه زندگی واقعی نویسنده است؛ دختری که در آلبانیِ کمونیستیِ دهه هشتاد بزرگ می شود و مثل خیلی از بچه های آن دوره با تمام وجود به شعارهای حزب و تصویر قهرمانانه ای که از رهبر کشور ساخته بودند باور دارد. اوپی با زبانی ساده و روایی، از مدرسه و پیشاهنگی و زندگی روزمره زیر سایه حکومت سخت گیر می گوید؛ جایی که کمبودها، ترس ها و حرف های ناگفتنی پشت کلمه های سربسته پنهان می شد. بعد از فروپاشی رژیم در اوایل دهه نود، کم کم رازهای خانواده هم رو می شود و نویسنده می فهمد خیلی از چیزهایی که «طبیعی» به نظر می آمد، در واقع راهی برای زنده ماندن و دور زدن سانسور بوده است.
نیمه دوم کتاب وقتی جذاب تر می شود که آلبانی ناگهان وارد دنیای بازار آزاد می شود؛ دنیایی که قرار بود آزادی بیاورد، اما در عمل برای خیلی ها با فقر، بیکاری، آشوب اقتصادی و حتی بحران های اجتماعی همراه شد. اوپی بدون شعار دادن، مدام این سوال را جلو می کشد که آزادی دقیقا یعنی چه: آزادیِ جمعی با کنترل شدید، یا آزادیِ فردی در بازاری که ممکن است بی رحم باشد؟ «آزادی» هم خاطره نگاری خواندنی است، هم یک نگاه تیزبینانه به سیاست و جامعه در لحظه ای که خیلی ها فکر می کردند تاریخ به پایان رسیده، اما برای مردم عادی تازه دردسرها شروع شده بود.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
