17
ساعت
:
51
دقیقه
:
30
ثانیه
ویلهلم دیلتای (1833 تا 1911) از آن چهره هایی است که اگر سراغ فلسفه قاره ای و علوم انسانی بروید، دیر یا زود به اسمش می رسید. کتاب «دانش هرمنوتیک و مطالعه تاریخ» که انتشارات ققنوس منتشر کرده، مجموعه ای از نوشته های مهم دیلتای درباره هرمنوتیک و فهم متن و تاریخ است. در بخش اول کتاب، چند متن کلیدی او را می خوانید؛ از بررسی نگاه شلایرماخر به هرمنوتیک گرفته تا بحث های دیلتای درباره اینکه «فهمیدن» دقیقا یعنی چه و هرمنوتیک چطور شکل گرفته و ورقینو هایش حتی به یونان هلنیستی برمی گردد. نکته جذاب اینجاست که دیلتای فقط تاریخچه نمی گوید، بلکه مسئله های فلسفی هرمنوتیک را هم رو می کند و نشان می دهد فهم و تبیین چطور می توانند به هم نزدیک شوند.
بخش دوم بیشتر سراغ تاریخ نگاری و روش مطالعه تاریخ می رود: دیلتای هم با بعضی رویکردهای تاریخ آماری (مثل کارهای باکل) درگیر می شود و هم درباره تاریخ فرهنگی (مثل نگاه بورکهارت) نظر می دهد. علاوه بر این، نوشته هایی درباره مسئله «تاریخ جهانی» و یادکردهایی از فضای فکری دوران شاگردی او آمده که کمک می کند بفهمید دیلتای چطور به پروژه فکری خودش رسیده است. یکی از متن های مهم این بخش هم بررسی دوباره قرن هجدهم و روشنگری است؛ جایی که دیلتای نشان می دهد شکل گیری آگاهی تاریخی مدرن چه مسیر پیچیده ای داشته است.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
