«صد سال تنهایی» از معروف ترین رمان های قرن بیستم و یکی از مهم ترین کارهای گابریل گارسیا مارکز است؛ داستانی که خیلی ها آن را نماد رئالیسم جادویی می دانند. قصه درباره شهر خیالی ماکوندو است و زندگی چند نسل از یک خانواده را دنبال می کند؛ شهری که مثل یک آدم زنده بالا و پایین های زیادی می بیند و کم کم می فهمی این فراز و فرودها چقدر شبیه زندگی واقعی و تاریخ یک ملت است.
در طول روایت، با عشق و خیانت، جنگ و انقلاب، فقر و ثروت، جوانی و پیری و حتی ترس و کششِ روبه رویی با مرگ روبه رو می شوی. نثر مارکز روان و خوش خوان است و مدام با ترکیب جدیت و طنز، غافلگیرت می کند؛ هم قصه خانوادگی تعریف می کند و هم از سیاست، قدرت و طمع حرف می زند، طوری که آخرش حس می کنی یک جهان کامل را در چند صد صفحه دیده ای.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.