20
ساعت
:
59
دقیقه
:
16
ثانیه
کتاب «فلسفه ی هنرهای اجرایی» اثر دیوید دیویس (انتشارات آوند دانش) سراغ یک سوال ساده ولی عمیق می رود: وقتی یک نمایش، کنسرت یا اجرای رقص فقط همان لحظه اتفاق می افتد و تمام می شود، پس «اثر هنری» دقیقا کجاست؟ توی متن و نت های نوشته شده؟ توی اجرای دیشب روی صحنه؟ یا توی تجربه ای که تماشاگر از آن با خودش می برد؟ دیویس با نگاه فلسفه تحلیلی، عادت قدیمیِ بررسی هنر به شکل یک شی ثابت (مثل تابلو یا مجسمه) را کنار می زند و نشان می دهد برای هنرهای اجرایی باید جور دیگری فکر کرد.
نکته جذاب کتاب این است که با این دیدگاه رایج در می افتد که اجرا فقط یک بازتولید «وفادارانه» از یک اثر از قبل آماده است. او توضیح می دهد در خیلی از اجراهای مدرن، از تئاتر و جز گرفته تا پرفورمنس آرت، خود اجراکننده فقط مجری دستورالعمل نیست و با تفسیر، بدنمندی و حتی بداهه پردازی، بخش مهمی از معنای اثر را می سازد. همین طور حضور زنده مخاطب را جدی می گیرد و می گوید انرژی سالن، واکنش ها و فضای لحظه ای، بخشی از خود رویداد هنری است؛ چیزی که هیچ نسخه ضبط شده ای کامل منتقلش نمی کند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
