16
ساعت
:
6
دقیقه
:
8
ثانیه
در کتاب «نگهبانان! نگهبانان!» تری پرچت ما را می برد به شهر شلوغ و عجیب آنک مورپورک؛ جایی که «نگهبانان شب» بیشتر از این که پلیس درست و حسابی باشند، یک تیم خسته و به دردنخورند که فقط می خواهند شیفتشان تمام شود و دردسر نبینند. سروان وایمز که حسابی بدبین و الکی هم اهل نوشیدنی است، کنار کلن خوش بین و نابی نابزِ مشکوک، روزگار می گذرانند تا این که یک تازه وارد خیلی متفاوت از راه می رسد: کارت آیرن فاوندرسان؛ آدمی ساده دل اما محکم که به قانون مثل یک چیز مقدس نگاه می کند. همین ورود، آرامش ظاهری گروه را به هم می زند و آن ها را وسط ماجراهایی می اندازد که اصلا در حدشان نیست.
از آن طرف هم یک انجمن مخفی دست و پا چلفتی برای این که حاکم شهر، لرد وتیناری، را کنار بزند دست به کار می شود و نتیجه اش بدتر از بد: یک اژدهای واقعی سر و کله اش پیدا می شود و شهر را می گذارد روی سرش. پرچت اینجا فقط دنبال این نیست که بگو چطور اژدها را شکست بدهیم؛ اژدها برایش نماد قدرتی است که هم ترسناک است هم وسوسه کننده، و مهم تر این که مردم چطور از ترس حاضر می شوند هر چیزی را قبول کنند. داستان با طنز تیز و حال و هوای پلیسی نوآر جلو می رود و نشان می دهد مشکل اصلی خیلی وقت ها خود هیولا نیست، بلکه فساد، حماقت و بی تفاوتی آدم هاست؛ و این که شاید امید از دل چند آدم معمولی و ناقص دربیاید که تصمیم می گیرند کار درست را انجام بدهند.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
