5
ساعت
:
45
دقیقه
:
13
ثانیه
این کتاب سراغ یک سؤال جذاب می رود: آیا می شود با ابزارهای نقد ادبی، فیلم را هم مثل یک متن خواند و تحلیل کرد؟ محمدحسین رمضانی فوکلائی با تکیه بر رویکرد آمریکایی ادبیات تطبیقی نشان می دهد که چون رمان و سینما از نظر روایت، شخصیت پردازی، زاویه دید و حتی بازی با زمان و واقعیت به هم نزدیک اند، می توان مفاهیمی را که معمولا برای بررسی رمان به کار می بریم، وارد تحلیل فیلم هم کرد و از این راه درک دقیق تری از هر دو به دست آورد.
در ادامه نویسنده با مرور دیدگاه چند نفر از مهم ترین نظریه پردازان ادبیات پسامدرن، ۱۹ تکنیک رایج در رمان های پسامدرن را بیرون می کشد و بعد با تحلیل کیفی بررسی می کند این تکنیک ها چطور در چند فیلم منتخب سینمای ایران دیده می شوند؛ از جمله «ناصرالدین شاه آکتور سینما»، «چه کسی امیر را کشت؟»، «ستاره است»، «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» و «وقتی همه خوابیم». نتیجه کلی کتاب هم این است که سینما را می شود به عنوان یک متن تصویری جدی گرفت و کنار ادبیات نشاند، چون ظرفیت مقایسه و گفت و گو بین این دو هنر واقعا بالاست.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
