ده بر انگار صدایت می کند و اسم تو را از یک جایی تاریک صدا می زند. یک شکل عجیب و کج و معوج با ضلع های نابرابر و گوشه هایی که هیچ جور با هم جور در نمی آیند. هر طرف نگاه می کنی ردش هست و حسش مثل سایه می افتد دنبال آدم.
می گویند این هندسه ی ناراستش نحس است و وقتی پیدایش کردی دیگر سخت می شود بی خیال شد. اگر یک روز دیدیش، بهتر است معطل نکنی و فاصله بگیری؛ چون ده بر مهیل همان چیزی است که آرام آرام تو را می کشد سمت خودش.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.