وقتی یکی که دوستش داری یا یک زمانی توی زندگی ات خیلی پررنگ بوده، می رود یا از دنیا می رود، انگار همه چیز زیر و رو می شود؛ چه آماده اش باشی چه نه. بعدش می ماند یک عالمه چیز ریز و درشت: چندتا کتاب، چند نامه قدیمی، عکس هایی که نگاهشان می کنی و یکهو گلویت می گیرد. گاهی هم وسط خیابان یا توی یک گوشه آشنا، اشتباهی فکر می کنی خود او را دیده ای و ناخودآگاه راه می افتی دنبالش.
«آلیس» اثر یودیت هرمان مجموعه ای از پنج داستان به هم پیوسته است؛ پنج روایت درباره پنج مرد، اما نخ تسبیح همه شان یک چیز است: آلیس و سایه مرگ. داستان ها آرام و دقیق جلو می روند و بیشتر از آن که دنبال حادثه باشند، سراغ حس ها و جا خالی آدم ها می روند؛ همان لحظه هایی که بعد از رفتن یک نفر، تازه معنای زندگی عوض می شود.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.