کتاب «جدال فیلسوفان» از رابرت زارتسکی و جان تی. اسکات، داستان یک رفاقت عجیب و پرحاشیه در دوران روشنگری را تعریف می کند؛ جایی که ژان ژاک روسو و دیوید هیوم، با وجود تفاوت های فکری جدی، مدتی به هم نزدیک می شوند. روسو بیشتر روی احساسات، پاکی سرشت انسان و بدبینی به تمدن مدرن تاکید دارد، اما هیوم طرفدار عقل، تردید منطقی و پیشرفت علمی است. وقتی روسو در فرانسه تحت فشار قرار می گیرد، هیوم در انگلستان به او پناه می دهد و تلاش می کند کمکش کند آرامش بگیرد، ولی این نزدیکی قرار نیست طولانی باشد.
کم کم سوء تفاهم ها، حساسیت های روسو و بی اعتمادی دو طرف، همه چیز را به سمت یک درگیری علنی می برد. روسو تصور می کند هیوم پشت پرده علیه او نقشه می چیند و هیوم هم از خودش دفاع می کند و ماجرا با نامه نگاری های تند و تیز، در محافل روشنفکری آن زمان سروصدا به پا می کند. نویسندگان با روایت جزئی و داستانی نشان می دهند این دعوای شخصی فقط یک اختلاف اخلاقی یا رفتاری نبود، بلکه ورقینو در شکاف عمیق فکری روشنگری داشت: جدال میان عاطفه و طبیعت انسانی از یک طرف، و عقل و تجربه گرایی از طرف دیگر. همین ترکیب تاریخ، فلسفه و روایت پرکشش، کتاب را خواندنی و پرهیجان کرده است.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.