4
ساعت
:
0
دقیقه
:
35
ثانیه
کتاب «دموکراسی علیه دولت» اثر میگل ابنسور (نشر ققنوس) سراغ یک ایده چالش برانگیز از مارکس جوان می رود: این که «دموکراسی واقعی» لزوما هم معنی دولت نیست و حتی ممکن است با کمرنگ شدن نقش دولت خودش را نشان بدهد. ابنسور با خوانشی متفاوت از متن «نقد فلسفه حق هگل»، تصویری از یک مارکس کمتر شناخته شده ارائه می کند و نشان می دهد چرا یکی دانستن دموکراسی با ساز و کارهای رسمی دولت، می تواند ما را از معنای زنده و عملی دموکراسی دور کند.
در این نگاه، دموکراسی نه وعده یک جامعه بی سیاست است و نه وابسته به قدرت اقتصادی و سیاسی دولت؛ بلکه یک میدان همیشگی برای مشارکت و کشمکش عمومی است. نویسنده از نوعی سیاست حرف می زند که با بوروکراسی، نمایندگی صرف و سلطه مقابله می کند و آزادی سیاسی را در گرو نقد قدرت می داند. ابنسور حتی رابطه رژیم های سیاسی با زمان و فضا را هم مهم می شمارد و توضیح می دهد این رابطه چطور روی شکل گرفتن پیوند اجتماعی اثر می گذارد؛ طوری که می شود رد آن را در چیزهایی مثل شیوه سازمان دهی جامعه و حتی معماری و میل به تمامیت خواهی دید.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
