این کتاب سراغ یک ایده جذاب می رود: بعضی آثار هنری مثل یک شوک عمل می کنند و عمدا قرار نیست راحت و سر راست فهمیده شوند. در عوض، نگاه پست مدرن می آید از دل همین چیزهای به ظاهر ساده و عامه پسند، لایه های پنهان را بیرون می کشد و کاری می کند که به چیزهایی که فکر می کردیم کاملا معمولی اند، دوباره با تردید نگاه کنیم. اسلاوی ژیژک و همراهانش دقیقا همین کار را با فیلم های آلفرد هیچکاک انجام می دهند؛ از همان قصه های به ظاهر ساده، می رسند به سوال های بزرگ درباره معنا، ترس، میل و ایدئولوژی.
در «لاکان - هیچکاک»، هیچکاک انگار روی کاناپه روانکاو نشسته و هر فیلمش مثل یک پرونده بررسی می شود: از «پنجره عقبی» تا «روانی». نویسندگان با عینک لاکانی و گاهی هم مارکسیستی، ریزه کاری های روایت و فرم فیلم ها را می شکافند تا نشان بدهند پشت این تعلیق های معروف، چه ساز و کارهای روانی و اجتماعی کار می کند. نتیجه یک متن تیز و تحریک کننده است که هم برای دوستداران سینما جذاب است و هم برای کسانی که دنبال تحلیل جدی تر از فیلم و معنای پنهان آن هستند.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.