6
ساعت
:
49
دقیقه
:
10
ثانیه
کتاب «I Want to Die But I Want to Eat Tteokbokki» نوشته بک سهی، یه روایت خیلی صادقانه و خودمونی از درگیری با افسردگی مزمن خفیف (دیستایمیا) است. داستان از جنس نصیحت و نسخه دادن نیست؛ بیشتر شبیه اینه که کنار نویسنده نشستی و حرف های واقعی و بی پرده اش را درباره حال و روزش، احساس بی ارزشی، شک به خودش و فشارهای روزمره می شنوی. عنوان کتاب هم دقیقا همین دوگانگی را می رساند: هم زمان که از ته دل خسته ای، هنوز دلت می خواهد به چیزهای کوچیک و خوشمزه زندگی مثل دوکبوکی (غذای خیابانی معروف کره ای) بچسبی.
بخش مهمی از کتاب شکل و شمایل جلسه های درمانی نویسنده با روان پزشکش را دارد و لابه لای آن، فکرها و تجربه های شخصی اش آمده؛ از روند درمان و دارو گرفته تا تلاش برای قبول کردن خود و کنار آمدن با بالا و پایین های ذهن. بک سهی همچنین به نگاه جامعه به بیماری های روانی و این که چطور آدم ها خیلی وقت ها مشکل را پنهان می کنند هم اشاره می کند. اگر دنبال یک کتاب روانشناسی هستی که حال آدم های درگیر اضطراب و افسردگی را واقعی و قابل لمس نشان بدهد، این کتاب می تواند همدلانه و تکان دهنده باشد.
اولین نفری باشید که نظر می‌دهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
