کتاب «در آغوش گرفتن امید: درباره آزادی، مسئولیت و معنای زندگی» از ویکتور فرانکل (نشر کتاب پارسه) یک مجموعه جمع و جور اما پرمغز از نوشته ها و گفته های کمتر دیده شده اوست. این کتاب غیر داستانی است و توی حال و هوای روان شناسی فلسفی و معنادرمانی قرار می گیرد و از چند متن (مقاله و یک مصاحبه) تشکیل شده که فرانکل در سال های مختلف ارائه کرده. اگر از آن کتاب هایی می خواهی که هم قابل فهم باشد و هم آدم را به فکر ببرد، این اثر دقیقا درباره همان دغدغه های همیشگی فرانکل حرف می زند: اینکه آدم حتی وقتی شرایط سخت است هم می تواند جور نگاه و واکنشش را انتخاب کند.
فرانکل توی این کتاب مدام روی یک نکته دست می گذارد: آزادی فقط این نیست که کسی مجبورت نکند، آزادی یعنی مسئولیت انتخاب هایت را هم بپذیری. او توضیح می دهد چطور می شود وسط رنج، ترس از مرگ یا بحران های شخصی و اجتماعی هم معنا پیدا کرد و همین معنا می تواند آدم را سر پا نگه دارد. امید از نگاه او یک حس گذرا و الکی نیست، بیشتر شبیه یک تصمیم است؛ تصمیمی برای اینکه توی تاریکی ها هم دنبال معنا بگردی و دست از انسان بودن برنداری. این کتاب هم برای کسی که تازه می خواهد با فرانکل آشنا شود خوب است، هم برای کسی که «انسان در جستجوی معنا» را خوانده و دنبال زاویه های تازه تری از فکر او می گردد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.